Yoğurtçudur bizim mekanımız, maçtan önce muhabbetimiz, maçtan sonra vedamız. Buluşuruz bir kaç saat öncesinden, demlenecek olan demlenir köşesinde, çay, tost, kola... Ihlamur içeriz kış ayında. Bizi arayan orada bulur, sevdamız da kavgamız da orada başlar, orada son bulur.
Metrobüsü severiz, her dolu aracın ardından, bir sonrakini bekleriz. Kazanmışsak o hafta, ayakta kalmayı geçtim, yürüyerek de karşıya geçeriz. Kayıplara, koltuklar şahit.
Fenerbahçeliyiz, göğsümüzü gere gere. Gol yesek de desteği kesmeyiz.Kaybedersek eğer maçı, evde anne babaya, sorumlusu bizmişiz gibi cevap veririz. Bizim yüzümüzden kaybedilmiştir maç ve "susulması gerekir" deriz. Sahada mücadele eden biz oluruz maç esnasında. Bazı futbolculardan daha çok terleriz bazı maçlarda. Kalemizde gol görsek, onlar santraya koşar, biz besteye devam ederiz. Golü attık mı onlar sevinir, biz besteye devam ederiz. Deplasman olur, araç hareket eder, beste bitmez, devam ederiz. Yıldönümünde, özel bir günde, belki hastanede, belki cenazede, herkes susar besteyi bitirmeyiz devam ederiz. Fenerbahçeliyiz, sebebini bilmediğimiz bir şekilde, Fenerbahçeliyiz, bunu her söylediğimizde, "şükür" içinde...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder